کمیته فرهنگی گروه صنعتی پرقو

مطالب همکاران: عباس گودرزی

مارگوت بیکل 

ترجمه استاد احمد شاملو

پیش از آنکه واپسین نفس را بر آرم

 پیش از آنکه پرده فرو افتد

  پیش از پژمردن آخرین گل

    بر آنم که زندگی کنم

     بر آنم که عشق بورزم

      برآنم که باشم

       در این جهان ظلمانی

        در این روزگار سرشار از فجایع

         در این دنیای پر از کینه

        نزد کسانی که نیازمند منند

      کسانی که نیازمند ایشانم

     کسانی که ستایش انگیزند

    تا در یابم 

   شگفتی کنم

  باز شناسم

که ام

  که میتوانم باشم

   که میخواهم باشم؟

    تا روزها بی ثمرنماند

     ساعت ها جان یابد

      لحظه ها گران بار شود

         هنگامی که میگریم

      هنگامی که لب فرو میبندم

     در سفرم به سوی تو

به سوی خود

به سوی خدا

که راهیست ناشناخته

پر خار

ناهموار

راهی که باری در آن گام میگذارم

که قدم نهاده ام

و سر بازگشت ندارم

بی آنکه دیده باشم شکوفایی گلها را

بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را

بی آنکه به شگفت درآیم از زیبایی حیات

اکنون مرگ میتواند فراز آید

اکنون میتوانم به راه افتم

اکنون میتوانم بگویم که زندگی کرده ام....